"منت خدای را..."

"ظاهرا, اب بعضی ها با چند صدایی شدن رسانه ی ملی,

                            در یک جوب نمی رود."

اگر اهل رسانه باشید,اگر طی چند سال اخیر سری هر چند کوتاه به

برنامه های رادیو و تلویزیون زده باشید,از جرات بیان و ابرازعقایدجدید

و مختلف و گهگاه متضادحتماتعجب کرده اید,پخش برنامه هایی چون

دوقدم مانده به صبح(شبکه ی چهار)ومردم ایران سلام(شبکه ی دو)

وبرنامه های دیگری از این دست وایجادوشکوفایی شبکه هایی چون

شبکه ی جوان رادیو (رادیو جوان) که بالحن صریح وانتقادی وخالی از

هر نوع رودربایستی با دولت ومسئولان به بحث و تبادل نظر میپردازند.

نوید اینده ای روشن در جامعه را می دهد(یا می داد).

روند چند صدایی شدن رسانه ی ملی که در ارام ساختن تنش های

اجتماعی و سیاسی حاکم بر جامعه نقش مهمی راایفا کرده و ایفا

خواهد کرد.(مصداق ان تبلیغات کاندیدهای ریاست جمهوری)

اما به نظر می رسد این روند که به ثبات سیاسی و ارامش در ساخت

اجتماعی و سیاسی موجود کمک خواهد کرد , برخی افراد که ظاهرا

دولتی هم نیستند ,اما داعیه ی حمایت از دولت دارند را به شدت ازرده

به حدی که رسانه ی ملی از انتقادو گاه حمله های بسیار شدیداللحن

انها در امان نبوده و نخواهدبود.

ودراستفاده ازفضای مجازی برای انتقادی که بیشتر شبیه جنگ علیه

دشمن متجاوز است نیز کوتاهی نکرده اند.